Piccoli, Michel
traži dalje ...Piccoli, Michel, franc. glumac tal. podrijetla (Pariz, 1925). Završio pariški konzervatorij, 1945. debitira na filmu, međunar. uspjeh postiže ulogom scenarista u → Preziru. Mršav i proćelav, razrađena suzdržana stila uvjerljiv je kao uglađeni, senzibilni ili/i frustrirani građanin, često intelektualac i umjetnik (Prezir; Strast J.-L. Godarda, 1982; Crveni pir C. Chabrola, 1973; → Lijepa gnjavatorica; Vraćam se kući M. de Oliveire, 2001), katkada perverznjak (Dnevnik jedne sobarice, L. Buñuel, 1963) i cinični zavodnik (→ Ljepotica dana), a za morbidnu ulogu u Skoku u prazno (M. Bellochio, 1979) nagrađen je u Cannesu. Jedan od najboljih glumaca eur. modernizma, efektno parodira građanske ideje i manire, primjerice u → Diskretnom šarmu buržoazije, → Velikom žderanju i Fantomu slobode (L. Buñuel, 1974). Bavi se i režijom (No, dakle, 1997; Crna plaža, 2001). Ostale važnije ul.: → Rat je završen, Mliječni put (L. Buñuel, 1969), Dilinger je mrtav (M. Ferreri, 1969), Max i lopovi (C. Sautet, 1970), Prirodna veličina (L. G. Berlanga, 1973), Ne diraj bijelu ženu (M. Ferreri, 1974), → Atlantic City, Čudna afera (P. Granier-Deferre, 1981., nagrada u Berlinu), Milou u svibnju (L. Malle, 1989), Sto i jedna noć gospodina Simona Filma (A. Varda, 1995), Zabava (M. de Oliveira, 1996), Genealogija zločina (R. Ruiz, 1997).
članak preuzet iz tiskanog izdanja 2003.
Piccoli, Michel. Filmski leksikon (2003), mrežno izdanje. Leksikografski zavod Miroslav Krleža, 2024. Pristupljeno 7.9.2024. <https://film.lzmk.hr/clanak/1371>.